Υπολογιστής Αραίωσης (M1V1 = M2V2)

Τύπος

How this is calculated

Η εξίσωση αραίωσης δηλώνει ότι τα mol της διαλυμένης ουσίας διατηρούνται όταν αραιώνετε ένα διάλυμα: η συγκέντρωση επί τον όγκο του αποθέματος (C1 × V1) ισούται με τη συγκέντρωση επί τον όγκο του τελικού, αραιωμένου διαλύματος (C2 × V2). Επιλέξτε ποιο από τα τέσσερα μεγέθη είναι άγνωστο, και στη συνέχεια εισαγάγετε τα υπόλοιπα τρία. Ο υπολογιστής αναδιατάσσει την εξίσωση για να λύσει για την ελλείπουσα τιμή — για παράδειγμα V1 = C2 × V2 / C1 για να βρείτε πόσο απόθεμα χρειάζεστε, ή C2 = C1 × V1 / V2 για να βρείτε την προκύπτουσα συγκέντρωση.

Οι συγκεντρώσεις εισάγονται σε μοριακότητα (M) και οι όγκοι σε χιλιοστόλιτρα (mL), αλλά οποιοδήποτε συνεπές ζεύγος μονάδων λειτουργεί επειδή η σχέση είναι ένας λόγος: αρκεί και οι δύο συγκεντρώσεις να μοιράζονται μια μονάδα και οι δύο όγκοι μια άλλη, το αποτέλεσμα είναι σωστό. Η τιμή «διαλύτης προς προσθήκη» είναι V2 − V1, η ποσότητα καθαρού διαλύτη (όπως νερό) που αναμειγνύετε στο κλάσμα του αποθέματος για να φτάσετε τον τελικό όγκο. Ο συντελεστής αραίωσης C1 / C2 σας λέει πόσες φορές πιο πυκνό είναι το απόθεμα από το τελικό διάλυμα.

Η εξίσωση υποθέτει ότι οι όγκοι είναι προσθετικοί και ότι η θερμοκρασία και τυχόν φαινόμενα μεταβολής όγκου κατά την ανάμειξη είναι αμελητέα — καλές προσεγγίσεις για αραιά υδατικά διαλύματα. Η διαίρεση με το μηδέν προστατεύεται: η επίλυση για V1 απαιτεί μη μηδενικό C1, η επίλυση για C1 απαιτεί μη μηδενικό V1, και ούτω καθεξής. Ένας αρνητικός «διαλύτης προς προσθήκη» σημαίνει ότι ο ζητούμενος τελικός όγκος είναι μικρότερος από το κλάσμα του αποθέματος, που δεν είναι αληθινή αραίωση.