Przelicznik Juliańskiego Numeru Dnia

Wzór

How this is calculated

Juliański Numer Dnia (JDN) to ciągłe liczenie pełnych dni rozpoczynające się od południa czasu uniwersalnego w dniu 1 stycznia 4713 r. p.n.e. w proleptycznym kalendarzu juliańskim. Ponieważ nie zawiera miesięcy, lat przestępnych ani reform kalendarza, astronomowie używają go do obliczania odstępów czasu między zdarzeniami rozpiętymi na stulecia. Data Juliańska (JD) rozszerza ten system o ułamkową część doby, przy czym liczba całkowita zmienia się w południe, nie o północy (JD = ...'.0' odpowiada 12:00 UT).

Przy przeliczaniu z formatu gregoriańskiego na juliański narzędzie odczytuje rok, miesiąc, dzień oraz godzinę, minutę i sekundę w czasie uniwersalnym. Stosuje całkowitoliczbową formułę Fliegel–Van Flanderna: człon przestawczy a przesuwa styczeń i luty do poprzedniego roku, a następnie stałe mnożniki zliczają pełne lata i cykl przestępny 4/100/400 kalendarza gregoriańskiego, zaś stała 32045 zakotwicza epokę. Ułamkowa Data Juliańska dodaje (godzina − 12)/24 + minuta/1440 + sekunda/86400, ponieważ granica dnia wypada w południe. Zmodyfikowana Data Juliańska (MJD = JD − 2400000.5) zeruje licznik od północy 17 listopada 1858 r. i jest powszechnie stosowana w danych z lotów kosmicznych i danych satelitarnych.

Przy przeliczaniu odwrotnym narzędzie przyjmuje (możliwie ułamkową) Datę Juliańską, wyznacza JDN = ⌊JD + 0.5⌋ w celu odzyskania dnia cywilnego, określa porę dnia z pozostałego ułamka i rekonstruuje rok, miesiąc oraz dzień gregoriański za pomocą odwrotnego algorytmu Richardsa. Lata są podawane zgodnie z konwencją astronomiczną, gdzie 1 r. p.n.e. to rok 0, a 2 r. p.n.e. to −1. Wszystkie czasy traktowane są jako czas uniwersalny, sekundy zaokrąglane do pełnych sekund, a daty przed reformą gregoriańską z 1582 r. obsługiwane są na proleptycznym kalendarzu gregoriańskim.