Kalkulator impulsu

Wzór

How this is calculated

Impuls (J) mierzy łączny efekt siły działającej w przedziale czasu i równa się zmianie pędu obiektu. W trybie „siła i czas“ podajesz stałą siłę F (w newtonach) i przedział czasu Δt (w sekundach); impuls to po prostu ich iloczyn J = F·Δt, mierzony w niutonosekundach (N·s).

W trybie „masa i zmiana prędkości“ podajesz masę m (w kilogramach) oraz prędkości początkową u i końcową v (w metrach na sekundę). Impuls równa się zmianie pędu, J = Δp = m·(v − u). Jeśli podasz też przedział czasu Δt, kalkulator zwraca średnią siłę F = J/Δt, która wywołała tę zmianę pędu. Należy zauważyć, że 1 N·s = 1 kg·m/s, więc obie metody dają te same jednostki.

Model zakłada stałą (lub uśrednioną w czasie) siłę, dlatego wykres siły w czasie to prostokąt, którego pole równa się impulsowi. W rzeczywistych zderzeniach siła zmienia się, ale impuls i średnia siła pozostają dobrze zdefiniowane. Przypadki brzegowe: zerowy przedział czasu sprawia, że średnia siła jest nieokreślona (dzielenie przez zero), a ujemny impuls oznacza po prostu, że siła wypadkowa działa przeciwnie do wybranego kierunku dodatniego.